about

Pressestimmen!
The press and other comments on the books and zines, in Dutch  :-)

 

Over Fiets onder de waterspiegel (2016)

“Om een lang verhaal kort te houden is de fotocamera uitgevonden. De foto zou het verhaal door een voldongen feit vervangen. Maar het lijkt erop dat de woorden zich niet het zwijgen laten opleggen. Ilona Verhoeven droeg aan nrc.next lange tijd ‘gevonden situaties’ bij, korte teksten bij foto’s van alledaagse taferelen: straatafval, bladeren, affiches. Op het omslag van de bundel Fiets onder de waterspiegel (In de Knipscheer; €16,50) prijkt een wit uitgeslagen fiets tegen een kademuur, met daaronder het gedaalde rivierwater. Een objet trouvé, waar Verhoeven een verhaaltje omheen spint over de vrouw die elke nacht die fiets pakt om de rivierbodem te inspecteren en bij te houden. Iemand moet het doen. Pas als je er oog voor hebt, dienen de verhalen zich aan.”

Arjan Peters, De Volkskrant


“De écriture automatique komt niet automatisch tot stand. Er moet een motortje zijn om de geest in beweging te zetten. Een beeld dat je intrigeert, een gedachte waarvan je niet los komt, een woord dat in zijn woordbeeld voor je geest blijft dwarrelen, een idee die om uitwerking vraagt. Zodra het motortje de gedachtenstroom heeft gestart, kan de schrijver de ogen sluiten en dromen, associatief dromen van geheel naar deel, van deel naar verwant deel, van deel terug naar geheel, van geheel naar groter geheel, van hoofdstroom naar zijstroom, van zijstroom terug naar hoofdstroom. Op papier zien we die bewegingen terug in een vloedgolf van metoniemen, van betekenisverschuivingen.
Het motortje dat Ilona Verhoeven’s gedachtenstroom telkens in beweging zet is een foto. Een foto van iets gewoons dat bij nader (in)zien toch niet zo gewoon is en daardoor vragen oproept, ideeën voortbrengt, nieuwe beelden vormt.”

Cor Gout, Extaze


“Parallel aan de door haar gemaakte momentopnamen brengt ze schrijvend een ode aan de verbeelding. Deze korte verhaaltjes, overpeinzingen, fantasietjes, allemaal korte stukjes tekst, zijn werkelijk zeer mooi. De auteur vangt het gewone dagdagelijkse en verweeft dat in een heerlijk verhaaltje dat minstens goed is voor een glimlach, een aangenaam verpozen in een harde realiteit. Voor het lezen van elk verhaaltje, dacht ik: ‘ wat zou ze bij deze foto geschreven hebben?’. En telkens kon ik haar volgen, zij wakkerde door haar fantasie de mijne aan. Het is toch fantastisch dat je als schrijver jouw woorden zo creatief kunt laten zijn in het hoofd van de lezer. Dat je door woorden banale dingen een extra lading kunt geven, zelfs een poëtisch aura. Wat gaat er bijvoorbeeld door je hoofd als je een tractor ziet volgepakt met knuffels? Wel lees dit boekje en de verbeelding wordt een toverstokje.”

André Oyen, Lezers tippen lezers

“Een inspirerende verzameling korte verhalen, schetsen en overdenkingen, afgewisseld met foto’s van onverwachte, vaak mooie, soms vreemde situaties.”

weekkrant De Brug, Nijmegen


“Ilona Verhoeven beziet haar wereld met open ogen en deelt haar observaties met haar lezers. Over het algemeen word je daar vrolijk van, een prima boekje dus om altijd in je tas of jaszak te hebben. Dat past gemakkelijk. En bij ieder verhaaltje hoort een foto. Want ze verzint het niet zomaar: het is echt zoals de wereld is. De realiteit is immers vaak meer bizar dan de fantasie.
We hebben allemaal wel van die momenten dat je even niets te doen hebt. Even wachten op het water voor de thee; wachten op de taxi die je gebeld hebt. Wachten tot die irritante reclame voorbij is, of zelfs in de rij bij de bakker! Dan denk je: had ik maar een boek bij me. Dit handzame boekje van Ilona Verhoeven is een boek voor zulke momenten. Al is het ook prima om zo maar eens ter hand te nemen.”

Marjo van Turnhout, Leestafel


“Kunstenares Ilona Verhoeven (1974) werkt in Berlijn en Amsterdam. In deze schetsjes en momentopnamen – zoals een omheinde hoop bladeren, een vlinder tegen een portiekraam of op straat weggeworpen cassettebandjes – laat ze zich inspireren door het dagelijkse. (…) ‘In voor een avontuurtje’ verhaalt over verweesde matrassen, compleet met de oogopslag van dr. Phil. ‘Koe in de grill’ gaat over een ruzie over een barbecue, het verhaal ‘Een boom om in te verdwijnen’ over een boom als schuilhut. (…) schetsjes ademen verbazing over de stadsjungle. Wishful thinking in ‘Even de benen strekken’: het mannetje in de geldautomaat stopt je een extra flapje toe. In alle verhaaltjes telt het luchtige concrete nu, de dingen zoals ze zich voordoen aan het oog van de waarnemer. (…)”

drs. H. Griffioen, NBD | Biblion, maart 2017


“Zien wat er gebeurt… zo kun je het proza van Verhoeven typeren. De 45 zeer korte verhalen in Fiets onder de waterspiegel zijn geschreven naar aanleiding van evenveel zelf geschoten foto’s, die ook in het boekje staan. De meeste tonen een ongebruikelijk stadstafereel: een tosti-ijzer in een boom, een afgedankte matras met een smiley erop getekend, een nooduitgangbordje dat naar een vuilcontainer wijst, een op straat geslingerde ijskast, waarop iemand ‘Volgende keer liever een Bos Rozen klootzak’ heeft gekalkt. Stadse fratsen in Mokum en Berlijn. Verhoeven laat haar verbeeldingskracht de vrije loop en dat levert vermakelijke, associatieve en soms ronduit poëtische commentaren op het dagelijkse leven op.”

Jos Verdonk, Mug magazine (p. 21)


De pers over Voor de eerlijke vinder (2012)

“Fantasie. Dat woord is Verhoeven op het lijf geschreven. Ze creëert dat het een lieve lust is: toneelteksten, reportages, verhalen, columns, collages, enzovoorts, onder de naam ‘mixed media soup’. Met behulp van de kopieermachine maakte ze al talloze ‘zines’, miniboekjes met haar verhalen en collages, en nu is er een ‘echte’ bundel.”

Elizabeth Kooman, Nederlands Dagblad

Elizabeth Kooman over Voor de eerlijke vinder in het Nederlands Dagblad

(klik hier of op de recensie om het artikel te lezen)


“Heel grappig is het verhaal van de rare man die met zijn hoofd op de hoek van een formuis valt en daardoor plots een mariabeelden-tic ontwikkelt. Speelsheid in de nieuwe, zo hard zakelijk begonnen eeuw.”

André Keikes, Leeuwarder Courant   

De recensie van André Keikes over Voor de eerlijke vinder in de Leeuwarder Courant

klik hier (of op de recensie) om verder te lezen


“Ilona Verhoeven kun je met Biesheuvel vergelijken, maar veel beter nog met de Russische, absurdistische schrijver Daniil Charms. Liefst ontstijgt Verhoeven, net als haar Russische collega, de platgebaande paden en kiest ze voor het experiment. Humor is daarbij een belangrijk middel. Vorm iets waarmee je kunt spelen. Het kan een column zijn of een dialoog, een dadaïstisch toneelstuk, een surrealistisch verhaal of een jeugdherinnering. Verhoeven kiest de vorm die haar het best past en gaat ermee aan de slag. Alles verrast.
Met Voor de eerlijke vinder, het logische vervolg op haar ‘broekzakbibliotheek’, zorgt Ilona Verhoeven voor een frisse en totaal nieuwe stem in de Nederlandse literatuur.”

Ezra de Haan, Literatuurplein


“Een geweldige vondst. Een reeks ultrakorte verhalen, schetsen meer, scenes en impressies (…) Ja, dit is een bizarre collectie tekstflarden maar het beste wat ik in lange tijd las.”

– Nils Geylen op Good reads 


bespreking-vinder-bb1

“Een opmerkelijk literair debuut” – Beursberichten, Beurs van Bijzondere uitgevers, 2012


 

Gerrit Komrij en Een kanarie genaamd Kurt © Foto George Maas
Gerrit Komrij leegde zijn zakken voor het fotoproject ‘Empty your pocket’. En wat kwam eruit? Wat kleingeld, een kam… en Een kanarie genaamd Kurt! En oja, een vieze zakdoek, maar die kwam vast uit die ándere broekzak. © Foto George Maas

Over de zine Een kanarie genaamd Kurt:

“Dat je iets bijzonders gevonden hebt, of eigenlijk: dat iets bijzonders jou gevonden heeft. Je wilt dit schriftje vinden in een geleend boek van de bibliotheek, op een tafeltje van een bruin café, of op een kerkbankje en je gelukkig prijzen met een bijzonder, persoonlijk document.”

Wieke ten Cate, Mister Motley

 


Over de Biografie van de vaarweg:

biografie-van-de-vaarweg“Het watervolk is kort van stof. Geeft niet. Het levert zinnen op waarvan de biografie gaat glanzen.
Bij Appingedam zit schrijver Ilona Verhoeven. Een vrouw houdt haar voor even gezelschap. ‘Samen genieten we van het uitzicht. “Ben je wel eens in Amerika of Canada geweest?” Ineens vraagt ze het, zomaar. We turen over het riet naar de overkant. Alsof daar Canada ligt. Of Amerika. In de verte sjokt een schaap langs een maïsveld. Achter hem volgt langzaam een kleine kudde. “Het moet prachtig wezen daar, in Canada”, zegt ze bedachtzaam.’”

Pauline Broekema, verslaggever van het NOS-journaal, in Noorderbreedte