>| Month Of The Shorts: korte verhalen voor de korte maand, elke dag van februari 2011 een nieuwe short story!
Dit is de eerste aflevering. Inmiddels hebben de verhalen een aantal maanden op de site gestaan en is er weer een nieuw project gestart.
Leuk dat je hier klikte! De rest van de MOTS-afleveringen zijn dus nu niet meer hier te zien.
Maar… momenteel is een verhalenbundel in voorbereiding: over enkele maanden in de winkel!
# 1. De bewindsman
Daar moest tegen opgetreden worden, mompelde de bewindsman. Daar moest toch eens tegen opgetreden worden, zei hij nog eens, nu echt binnensmonds, en hij krulde zijn snor door de puntjes met duim en wijsvinger rond te draaien. Met platte tong bevochtigde hij de binnenkant van zijn handen en bracht ook zijn baard in vorm.
Zo is het goed, zei hij met krakende stem.
Een doorzichtig gordijn wapperde tussen de kamer en de keuken. Een overblijfsel uit de tijd dat iedereen deuren uit sponningen tilde en de meeste huizen met open vertrekken van doen hadden.
Eens even denken, vervolgde de bewindsman, die inmiddels niet meer zeker wist of hij net was opgestaan of dat hij toch maar eens naar bed zou gaan.
Zal ik het leger inzetten? Of zal ik nog eens met de hand over mijn hart strijken? Hij kuchte lichtjes. Zijn geliefde had hij al een tijdje niet meer gezien. Via de spiegel waar normaal alleen zij gebruik van maakte, keek hij naar de deuropening achter hem. Op enkele centimeters afstand van met een soort talkpoeder besmeurde kaptafel knikte hij zichzelf goedkeurend toe. Zijn snor krulde precies naar wens, zijn baard paste naar zijn smaak prachtig bij de vorm van zijn hoofd.
Ik denk, zei hij langzaam terwijl hij zichzelf in de spiegel ernstig aankeek, ik denk… dat ik het een hele kunst vind als het Museum van de Herinnering zich na een korte nacht van plunderen een nieuw filiaal verwerft. Deze regio kent er meerdere en het scheelt, redeneerde hij half hardop, half in zichzelf, een hoop gedoe met Buitenlandse Zaken. Hij stak zijn kin naar voren, zette zijn kiezen op elkaar en controleerde zijn tandvlees door er met een pinknagel korte streekjes langs te halen.
Goed. Goed. Dan doe ik niks. Nu, niks.
Hij trommelde met zijn vingers in het witte spul voor zich en gaf zich over aan een donker, hijgend lachen. Hij stond op en deed enkele stappen achteruit, zijn blik gefixeerd op een tussen de spiegel geklemde foto van een hoekige, strak voor zich uitkijkende eenogige dame in een vitrine.