Jantje! Die Jantje toch.
Daar hangt ‘ie dan, strak in de broek. Hebben ze ‘m bij de C&A toch maar mooi gestrikt. Tot beider tevredenheid, zullen we dan maar denken, want in al zijn kracht en pracht staart onze Jan gelukzalig in de verte. Op een bushalte in Utrecht maakten we voor de mixed media soup vlug vlug een paar fotootjes.
‘Maar wat heeft het lekkere ventje nou aan de binnenkant van zijn armpje staan?’
‘Woeh! Een tatoeage?’
‘Bepaald geen plakplaatje. En wat is het, een code?’
‘Uh uh… eens lezen. Aha! J-Style, staat ernaast.’
‘Jew Style? Weten we altijd wie die knakker is, hándig!’
‘Zal wel de J van Jan wezen.’
‘Yeah, maar wat staat er nou?’
‘Soyunocontigoy of zoiets.’
‘Toch een code dus.’
‘Klinkt Spaans.’
‘Even googelen!’
‘Spaans.’
‘Noh.’
‘Soy uno contigo dat is Spaans, betekent iets van Ik ben één met jou’
‘Maar wat moet die Y aan het eind er dan? Klopt echt niet hoor.’
‘Eh, Yolante…’
‘Oeh. Foutje, bedankt!’
‘Ja ha, Rijk! Die maakte toch ook ooit reclame voor diezelfde kledingzaak!?’